Hemzemin Geçitler için Maliyet Fayda Analizi: Toplam Hasar Dağılımı Analizi

Özcan Emre ÖZCAN, Zübeyde ÖZTÜRK

Özet


En uygun hemzemin geçit tipi seçimi, ekonomik fizibilite çerçevesinde maliyet-fayda oranını en yüksek tutacak şekilde sayısal risk modelleri kullanılarak olasılıksal süreç içerisinde yapılabilir. Kaza sonucu ortaya çıkan değişken maliyetler, altyapı, üstyapı, araçlar, üçüncü şahıs yaralanma-ölüm ve emtia maliyetleri olarak tanımlanabilir. Buna karşılık faydalar ise hemzemin geçidin yıllık bakım maliyeti ve ekonomik ömrü olarak tanımlanabilir. Toplu taşıma sistemlerinde olasılıksal süreç yaklaşımıyla toplam hasarların hesaplanması önemli olmaktadır. Demiryolu işletmeleri için işletme risklerinin ortaya konması, işletmenin itibarı, finans ve yatırım açısından da sürdürülebilirliği olacaktır. Bu çalışmada, kaza sıklık ve şiddet dağılım fonksiyonları bir araya getirilerek, hemzemin geçitler için toplam hasar dağılımı Kolektif Risk Modeli ile hesaplanmıştır. Risklerin şiddet ve sıklığı farklı süreçte modellenmiştir. Bu modellerde, kapalı form yöntemlerinden biri olan konvolüsyon yöntemi kullanılarak, şiddet ve sıklık kayıpları bir araya getirilmiş ve dolayısıyla toplam hasar dağılımı elde edilebilmiştir. Ayrıca, toplam hasarların elde edilmesi için Panjer ardışık ve dönüştürülmüş Gama yaklaşımları kullanılmış ve sonuçlar konvolüsyon yöntemi ile elde edilen rakamlarla karşılaştırılmıştır.

 


Anahtar Kelimeler


Hemzemin Geçidi; Maliyet-Fayda Analizi; Kolektif Risk Modeli

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Ben C., M, El. O., M. ve Ouerdiane, H. (2002). Convolution Calculus and Applications to Stochastic Differential Equations, Soochow Journal of Mathematics 28 (4): 375–388.

Bircan, H., Karagöz, Y. ve Hasapoğlu, Y. (2003). Ki-Kare ve Kolmogorov-Smirnov Uygunluk Testlerinin Simulasyon İle Elde Edilen Veriler Üzerinde Karşılaştırılması, C.Ü İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi Cilt 4, Sayı 1.

Bowers, N.L, Gerber, H.U, Hickman, J.C, Jones, D.A. ve Nesbitt, C.J (1997). Actuarial Mathematics, Society of Actuaries.

Chikr, Z.E. (2010). Estimation The Shape, Location And Scale Parameters Of The Weibull Distribution, Electronic Journal of International Group on Realibility, 2010.

Denvit, M., Marechal, X., Pitrebois, S. ve Walhin, J.F. (2007). Actuarial Modelling Of Claim Counts, John Wiley&Sons, Ltd., 2007.

Dragan, I.M. ve Maniu, A.I. (2011). Characterizing The Frequency Of Earthquake Incidence In Romania, The Bucharest Academy of Economic Studies, 2011.

Özcan, O.E. (2013). TCDD Sorumlukluk Sigortası İçin Risk Analizi ve Prim Hesabına Bir Yaklaşım, Doktora Tezi, ITU, 2013.

Parentela, E.M. (2002). Risk Modelling For Comercial Goods Transport, METRANS Transportation Center, June 2002.

RSSB (2007). Use Of Risk Models And Risk Assessments For Level Crossings By Other Railways, Research Programme Operations, 2007.

Seal, L. H. (1979). Approxiamtions To Risk Theory’s F(x,t) by Means Of The Gamma Distribution, Astin Bulletin, Vol 9, 1979.

Walhin, J.F. (2000). Recursion For Actuaries And Applications In The Field Of Reinsurance And Bonus-Malus Systems, PhD.Thesis, University Catholic de Louvain Institut de Statistique, 2000.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.